Szkolenia pracownikow rodzaje

Wędlinami nazywa się rozmaite wyroby mięsne powstałe z środka rozdrobnionego, z zmian wędzonki to mięsne przetwory zbudowane z własnego kawałka peklowanego mięsa. Peklowanie to jednak proces technologiczny, który polega na działaniu solanki lub mieszanki peklującej na mięso. Efektem omawianego procesu jest utrwalenie barwy i wytworzenie charakterystycznego mięsnego smaku oraz dodatku. Hurtownie wędlin dzięki peklowaniu dokonują przedłużenia trwałości swoich wyrobów poprzez zahamowanie wzrostu bakterii chorobotwórczych i gnilnych. Dzięki temu użytkownicy mogą dłużej zajmować się smakiem ulubionych przetworów mięsnych bez obawy, że mimo przechowywania w lodówce przedwcześnie się zepsują.

Drinkom spośród najciekawszych przetworów mięsnych sprzedawanych przez hurtownie wędlin jest tradycyjna szynka, najczęściej pochodzenia wieprzowego. Szynka pozyskiwana jest z tylnej tuszy świni lub dzika, stanowi wyrób garmażeryjny oferowany jako produkt schłodzony bądź mrożony z kością albo bez. Prawidłowa barwa mięśni w szynce powinna mieścić się w terenie między jasnoróżowej po czerwoną, zaś tłuszcz może istnieć pomalowany na biało, z poziomem śmietankowym lub różowawym. Drugim w organizacji najbardziej powszechnym wśród polskich konsumentów rodzajem wędliny jest ważna na całym świecie kiełbasa. Otóż klasyczna kiełbasa więc nic nowego niż solone, zmielone mięso wieprzowe z dodatkiem przypraw oraz włożone do osłonki celulozowej lub jelita.

Określone warunki klimatyczne w polskim świecie doprowadziły do ostatniego, iż w Polsce kiełbasę utrwalano poprzez wędzenie zamiast przez naturalny proces suszenia, gdy w terenach śródziemnomorskich o niższej wilgotności powietrza. Niekiedy hurtownie wędlin mianem kiełbasy określały wyrób wędliniarsko-garmażeryjny zawierający nie tylko mięso wieprzowe, ale także wielkie domieszki mięsa innych zwierząt rzeźnych (np. wołowiny, koniny, jagnięciny, drobiu, królika, nutrii bądź osła). Powodem takich prac były powody ekonomiczne, albowiem wieprzowina uchodziła za kosztowny surowiec, a jej brak uzupełniano różnymi rodzajami mięs. W ten środek utrwalił żywy do ostatniej chwile stereotyp głoszący, iż salami dostarczane jest z oślego mięsa, frankfurterki przygotowuje się z nutrii, kabanos z koniny, zaś parówki zawierają mięso drobiowe.