Unijna dyrektywa dotyczaca leczenia za granica

Dyrektywa ATEX w polskim porządku prawnym została wprowadzona 28 lipca 2003 roku. Oddaje się do wyrobów przeznaczonych do praktyki w odległościach, które zagrożone są wybuchem. Przedmiotowe wyroby muszą spełniać rygorystyczne wymagania wiążące się nie tylko do bezpieczeństwa a zarówno do opieki zdrowia. Dyrektywa ATEX zawiera procedury oceny zgodności.

W istotę przepisów omawianego aktu normatywnego poziom bezpieczeństw, a jeszcze związane z obecnym całe procedury oceny w centralnej mierze związane są z stanu zagrożenia środowiska, w którym specjalne wyposażenie będzie robiło. Dyrektywa ATEX określa rygorystyczne wymagania jakie musi robić dany produkt, by mógł być wręczany w powierzchniach zagrożonych wybuchem. A o jakie strefy chodzi? Przede wszystkim mowa tu o kopalniach węgla kamiennego, gdzie występuje bardzo duże zagrożenie wybuchem metanu czy pyłu węglowego.

Dyrektywa ATEX posiada szczegółowy podział urządzeń na grupy. Jest ich dwie. W pierwszej części znajdują się urządzenia, które odnosi się w podziemiach kopalni także na powierzchniach, które potrafią stanowić zagrożone wybuchem metanu. Druga część zabiera się do urządzeń, które odnosi się w różnych miejscach, a jakie potrafią być zagrożone atmosferą wybuchową.

Niniejsza dyrektywa wyznacza zasadnicze wymagania wszystkie dla ludzi urządzeń działających w okolicach zagrożonych wybuchem metanu/pyłu węglowego. Ale bardziej istotne wymagania ważna z możliwością zlokalizować w ilościach zharmonizowanych.

Należy mieć, że dania dopuszczone do czynności w powierzchniach zagrożonych wybuchem winnym być oznakowane znakiem CE. Za znakiem należy podać numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej, jaki powinien być znaczny, widoczny, stały i łatwy.

Jednostka notyfikująca bada cały system ochrony lub jedno narzędzia w obiekcie zapewnienia współprace z ważnymi wzorami i wymaganiami dyrektywy. Należy jednocześnie pamiętać, że od dnia 20 kwietnia 2016 r. obecną dyrektywę zastąpi nowa informacja ATEX 2014/34/UE.